كمال آدمي

شاعر و نقّاش مشهور انگلیسی ، ویلیام بلیک، در قطعه شعری از منظومه ی « نغمه - های بی گناهی » کمال آدمی را چنین وصف کرده است :

جهانی را در سنگریزه ای دیدن ،

و بهشتی را در یک گل وحشی مشاهده کردن ،

و بی نهایت را در کف دست نگه داشتن ،

و ابدیّت را در لحظه ای دریافتن.

+++

مولانا مي گويد:

لوح محفوظ است پيشاني يار  .......  سرّ كونين است در وي آشكار

+++

آن عيش نباشد كه بود بربستـــه

يك زمان خوش و زمان ديگر بسته

اي بيخبر از عيش بيا تا ببينــــــي

عيشي ز ازل تا به ابد پيوستــــه